غفرانگه رب

آشنایی با احکام و مناسک حج (6)
نویسنده : معین حج - ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/۱٤
 

در ادامه سلسله مباحث احکام و مناسک مورد نیاز و مبتلابه حجاج، سری ششم احکام و مناسک حج تقدیم می‌شود.

مناسک حج + احکام حج

مسائل مطرح در این پست:

احکام عمره تمتع

واجبات احرام


احرام عمره تمتّع

[37] م: جایز نیست احرام بستن پیش از رسیدن به میقات و اگر احرام ببندد صحیح نیست، ولى اگر نذر کند که از محلى که پیش از میقات است احرام ببندد جایز است و باید از همان‏جا محرم شود؛ مثلاً اگر نذر کرد که از «قم» محرم شود، واجب است عمل کند، و بهتر آن است که به میقات یا محاذات میقات که رسید احرام را تجدید کند.

[38] م: جایز نیست احرام را از میقات تأخیر بیندازد اختیاراً، بلکه احتیاط واجب آن است که از محاذات میقات بدون احرام عبور نکند، اگرچه میقات دیگرى بعد از آن باشد.

[39] س: آیا نذر احرام قبل از میقات براى نایب هم جایز است یا نه؟

ج: اشکال ندارد.

واجبات احرام

[40] م: واجبات در وقت احرام سه چیز است:

اول‌ـ نیت، یعنى انسان در حالى که مى‏‌‌خواهد محرم شود به احرام عمره تمتع، نیت کند عمره تمتع را و لازم نیست قصد کند ترک محرماتى را که بر محرم پس از احرام، حرام مى‏‌‌شود، بلکه کسى که بقصد عمره تمتع یا حج تمتع لبیک‏هاى واجب را گفت، محرم مى‏‌‌شود چه قصد بکند احرام را یا نکند و چه قصد بکند ترک محرمات را یا نکند. پس کسى که مى‏‌‌داند ارتکاب مى‏‌‌کند بعضى محرمات را مثل زیر سایه رفتن در حال سفر، احرام او صحیح است. ولى احتیاط آن است که قصد کند ترک محرمات را.

[41] م: دوم‌ـ تلبیه؛ یعنى لبیک گفتن، و صورت آن بنابر اصح آن است که بگوید:

«لَبَّیْکَ، اللّهُمَّ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ لا شَرِیکَ لَکَ لَبَّیْکَ».

و به این مقدار اگر اکتفا کند محرم شده، و احرامش صحیح است، و احتیاط مستحب آن است که پس از آن چهار «لبیک» را به‌صورتى که گفته شده، گفت، بگوید:

«اِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَکَ وَالْمُلْکَ، لا شَرِیکَ لَکَ لَبَّیْک».

و اگر بخواهد احتیاط بیشتر بکند پس از گفتن آنچه ذکر شد، بگوید:

«لَبَّیْکَ اللّهُمَّ لَبَّیْکَ لَبَّیْکَ اِنَّ الْحَمْدَ والنِّعْمَةَ لَکَ وَالْمُلْکَ لا شَرِیْکَ لَکَ لَبَّیْکَ».

و مستحب است بعد از آن بگوید:

«لَبَّیْکَ ذَا الْمَعارِج لَبَّیْکَ ، لَبَّیْکَ داعیاً إلی دارِ السَّلامِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ غَفّارَ الذُّنُوبِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ أهْلَ الْتَلْبِیَةِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ ذَا الجَلالِ وَالاِْکْرامِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ تُبْدِئُ وَالْمَعادُ إلَیْکَ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ تَسْتَغنِیْ و یُفْتَقَرُ إلَیْکَ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ مَرْهُوباً وَمَرْغُوباً إلَیْکَ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ إلهَ الْحَقِّ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ ذَا النَّعْماءِ وَالْفَضْلِ الْحَسَنِ الْجَمَیلِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ کَشَّافَ الْکُرَبِ الْعِظامِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدَیْکَ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ یا کَرِیمُ لَبَّیْکَ».

و این جملات را نیز بگوید خوب است:

«لَبَّیْکَ، أتَقَرَّبُ إلَیْکَ بِمُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ بِحَجَّة و عُمْرَة لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ وَهذِهِ عُمْرَةُ مُتْعَة إلیَ الْحَجِّ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ أهْلَ التَّلْبِیَةِ لَبَّیْکَ، لَبَّیْکَ تَلْبِیَةً تَمامُها وَ بَلاغُها عَلَیْکَ».

 [42] م: سوم‌ـ پوشیدن دو جامه احرام برای مردان که یکى «لنگ» است و دیگرى «رداء» که باید آن را به دوش بیندازند و احتیاط واجب آن است که این دو جامه را قبل از نیت احرام و لبیک گفتن بپوشد و اگر بعد از لبیک پوشید احتیاط آن است که لبیک را دوباره بگوید.

[43] م: شرط است در این دو جامه که نماز در آنها صحیح باشد، پس کفایت نمى‏‌‌کند جامه حریر و غیر مأکول و جامه‌‌‏اى که نجس باشد به نجاستى که در نماز عفو از آن نشده باشد.

[44] م: دو جامه‏‌‌اى که ذکر شد که باید محرم بپوشد مخصوص به مرد است، ولى زن مى‏‌‌تواند در لباس خودش به هر نحو هست محرم شود چه دوخته باشد یا نباشد، ولى حریر محض نباشد چنانچه گذشت.

[45] م: احتیاط واجب آن است که هر وقت در بین اعمال یا غیر آن در احوال احرام این دو جامه نجس شود تطهیر یا تبدیل نماید و احوط مبادرت به تطهیر بدن است در حال احرام اگر نجس شود.

[46] م: اگر تطهیر نکند جامه احرام یا بدن را کفاره ندارد.

[47] م: گره‌‌زدن لباس احرام اشکال ندارد ولى احتیاط واجب آن است که آن را که لنگ قرار داده به‏ گردن گره نزند و اگر از روى جهل یا نسیان گره زد احتیاط آن است که فوراً باز کند، ولى به احرامش ضرر نمى‏‌‌رساند و چیزى هم بر او نیست و سنگ در جامه احرام گذاشتن و با نخ بستن نیز جایز است.

ادامه دارد . . .