غفرانگه رب

تأمّلی در آداب و اعمال حج(4)
نویسنده : معین حج - ساعت ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/۱٠
 

سیر اعمال‌ حج، سیرحرکت و سلوک‌ انسان‌ است. به جاست است‌ در این‌ سیر و رمز و راز آن‌ بیشتر تأمل‌ شود.

لذا در ادامه مطلب، به برخی نکات در اعمال دیگر حج می‌‌پردازیم.


پنجم: طواف‌

با رسیدن به مقام عبودیت می‌توانی در هر لباسی برای زیارت و دیدار دوست به‌کوی‌او برگردی‌(طواف زیارت)و هم چون فرشتگان پیرامون عرش، بر‌گرد خانه‌اش‌طواف‌کنی.

خانه ای در انتهای یک درّه و پایین ترین نقطه و نه هم چون دیگر معابد به عنوان رمزی برا ی عروج بر بالا‌ی بلندی و این یعنی شکوه و جلا‌ل‌در فروتنی و تواضع، یعنی هر چه خاکسارتر، بلند تر، یعنی فرورفتن در خاک و سر بر افراشتن تا افلا‌ک.خانه ای به دور از هر آرایش و این یعنی زیبایی در سادگی.

اکنون‌برای‌دیدار دوست‌و معشوق به سوی او بشتاب‌که واجد شرایطی و لباس مناسب هم بر تن داری و از آنجا که عبد شده‌ای دیگر نیازی به لباس احرام نداری و در هر لباس و موقعیتی می‌توانی به دیدار دوست بروی که دیگر جاذبه لباس، برای تو جاذبیتی ندارد و در هر موقعیت و شغلی با توجه به سلوک و مبانی‌ای که آموختی، می‌توانی نقش مهم خود را داشته باشی که مهم تحرک‌ها است نه تنوع ها و مهم موضع گیری‌ها است نه موقعیت ها. سمت‌چپت‌به طرف کعبه‌باشد؛ چون‌قلب‌در سمت‌چپ‌است. تو دل‌به‌دلدار داده‌ای، از این رو باید قلبت‌به طرف‌محبوب‌و خانه‌او باشد و در میان‌رکن‌و مقام‌طواف‌کنی.

تمام‌طواف‌و چرخش‌و حرکتت‌باید میان توحید و امامت‌باشد، و از این‌دو پا فراتر نگذاری که‌بیرون‌از این‌دو ظلمات‌است‌و شیطان‌ها در کمین‌اند. کسی‌که‌با این‌دو است‌چرخیدنش‌، در صراط‌مستقیم‌بودن‌است، و کسی‌که‌بی‌توحید و امام‌است، در راه‌بودنش، دور خود چرخیدن‌و هم چون بنی اسرائیل در تِیه و سرگردانی‌به‌سر بردن‌است.

حرکتت را از حَجَر آغاز و به همان جا ختم کن؛ چرا که حجر نماد دست خدا در زمین است و گواه عهدها و پیمان‌هایی است که با او می‌بندیم. و هفت مرتبه باید گرد کویش طواف کرد؛ و هفت خوان عشق را پشت سر نهاد. چه رمز و سرّی در عدد هفت است؟ خدا می‌داند. شاید عدد کثرت باشد یا اشاره به هفت روز هفته یا هفت آسمان و مقامات هفتگانه یا اعمال هفتگانهِ حج یا مراتب سلوک انسان از اسلا‌م و ایمان تا تقوا و احسان و اخبات و قرب و رضوان، و یا اشاره به این که ره یافتگان بر گرد بیت عتیق و خانهِ آزادی باید از هر تعلقی آزاد باشند و حجاب‌های ظلمانی و یا نورانی(حتی تخرق ا‌بصار القلوب حجب النور) را به کناری بزنند. و البته صادقانه‌ترین پاسخ همان است که نمی‌دانیم و همین رازگونگی به آن زیبایی خاصی بخشیده است.

بعد از آن‌ باید دو رکعت ‌نماز پشت ‌مقام ‌ابراهیم بخوانی؛ چون‌ نماز، نشانه‌ قرب‌و شکر است ‌و تو در طوافت قرب او را می خواهی و باید پشت‌سر امام‌ باشد که ‌مقدم شدن بر امام‌جایز نیست و نمی‌توان بر امام‌ پیشی گرفت.

در طواف دو نکته را از یاد مبر؛ یکی اینکه حِجر جزو خانه و داخل در مطاف است؛ چه اسماعیل خود را قربانی و فانی در خدا کرده است؛ دیگر اینکه برای ورود به مسجد الحرام از باب (بنی شیبه) داخل شو تا بت (هُبَل) را که در این رهگذر مدفون است، پایمال کنی و با اولین گام خویش در ورود به مسجد و پرستشگاه خدای یگانه، شرک ستیزی خود را قبل از طواف بیاغازی و با چنین عمل نمادین و رمزگونه جز خدای یگانه و بی انباز، همه معبودان را لگد کوب سازی و برائت خود را از شرک و مشرکین در ابتدای ورود اعلا‌م کنی.

ادامه دارد...

(منبع: حج ابراهیمی، حج مهدوی)