غفرانگه رب

پاسخ به پرسشهاى حضرت خضر(ع) در مسجدالحرام
نویسنده : معین حج - ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱/٢٩
 

از آنجا که ائمه معصومین(ع) از تمام پیامبران، بجز پیامبر اسلام(ص) أفضل هستند، لذا علم و فضل آنها نیز بر آنها افضل است.

در ادامه مطلب نمونه‌‌ای از این فضیلت را مطالعه کنید.


امام جواد(ع) مى‌‌‌فرماید: روزى امیرالمؤمنین(علیه‌‌السلام) به همراه فرزندش امام مجتبى(علیه‌‌السلام)، در حالى که حضرت سلمان(رض) همراهشان بود در داخل مسجدالحرام و جنب کعبه نشسته بودند.

ناگهان مردى خوش صورت آمد و به امیرالمؤمنین(ع) سلام نموده و در کنار ایشان نشست.

او خطاب به آن حضرت عرض کرد: اى امیرمؤمنان! من پیرامون سه مطلب از شما سؤال مى‌‌‌کنم که اگر به آنها پاسخ دهى، معلوم مى‌‌‌شود که مردم در روی‌‌گردانى از شما به خطا رفته‌‌اند.

حضرت فرمود: هر چه مى‌‌‌خواهى بپرس.

آن شخص پرسید: زمانى که فردى خوابید روح او به کجا مى‌‌‌رود؟

چطور مى‌‌‌شود که انسان به فراموشى دچار شده و سپس به یاد مى‌‌‌آورد؟

و پرسش سوم این که چگونه است که انسان پس از تولد شبیه عموها یا دایى‌‌ها مى‌‌‌گردد؟

در این هنگام امیرالمؤمنین(ع) اشاره به فرزندش امام مجتبى(ع) نمود تا وى پاسخ پرسشها را بیان کند.

امام حسن(ع) رو به آن شخص کرده و فرمود: اما پاسخ سؤال اول این است که زمان به خواب رفتن هر شخص، چون روح متعلق به هوا بوده(و از علم ماوراء ماده محسوب مى‌‌‌شود)، پس تا هنگامى که انسان خواب است به بدن او باز نمى‌‌گردد، حال اگر عمر شخص باقى بود بازگشته و جذب در بدن مى‌‌‌شود و إلا جذب در عالم ماوراء طبیعت شده و بازگشتى ندارد، تا روز قیامت بر پا شود.

اما مطلب دوم، اگر در زمان فراموش  نمودن چیزى، انسان خود را در معرض حق قرار داده(و صلوات بر محمد و آل محمد نثار کند، او قلبا در مسیر حق باشد) مطلب فراموش شده را به یاد خواهد آورد.

اما پاسخ پرسش سوم این است که هنگام انعقاد نطفه، در صورتى که پدر و مادر بدون ناراحتى و اضطراب درونى باشند، نوزاد شبیه یکى از این دو یا هر دوی آنان است و إلا از نظر شباهت، متمایل به نزدیکترین بستگان یکى از دو طرف خواهند گردید.

پس از شنیدن این پاسخها، آن شخص شهادت به حقانیت خداوند و رسالت پیامبر(صلى الله علیه و آله) و امامت معصومین(علیهم‌‌السلام) داده و ضمن بیان شهادت مى‌‌‌فرمود: همیشه بر این گواهى پابرجا بوده و اکنون آن را تجدید و تکرار مى‌‌‌کنم سپس بر خاسته و رفت.

امیرالمؤمنین(ع) خطاب به فرزندش امام حسن(ع) فرمود تا ببیند آن شخص نیک صورت و سیرت به کدام سمت روانه شد.

امام مجتبى(ع) پس از مدتى بازگشته و به پدرش عرض کرد: او به سرعت رفته و ناپدید گردید.

حضرت على(ع) پرسید: آیا او را شناختى؟

امام حسن(ع) پاسخ داد: خداوند و پیامبرش و امیرالمؤمنین(ع) آگاهترند؟

حضرت فرمود: او حضرت خضر(ع) بود.

(منبع: حلیة الابرار 1: 510)