غفرانگه رب

شهادت امام صادق(ع) تسلیت باد
نویسنده : معین حج - ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/٥/۱٩
 

یا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ أَیهَا الصَّادِقُ یا ابْنَ رَسُولِ اللهِ یا حُجَّةَ اللهِ عَلَى خَلْقِهِ

یا سَیدَنَا وَ مَوْلَانَا إِنَّا تَوَجَّهْنَا وَ اسْتَشْفَعْنَا وَ تَوَسَّلْنَا بِکَ إِلَى اللهِ وَ قَدَّمْنَاکَ بَینَ یدَی حَاجَاتِنَا

یا وَجِیهاً عِنْدَ اللهِ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ الله

 شهادت امام صادق(ع)

شهادت جانگداز ششمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، رئیس مذهب حقّ جعفری؛

حضرت امام جعفر الصادق(علیه ‌‌الصّلاة و السّلام)

را محضر امام زمان(ع) و تمام شیعیان و محبان اهلبیت(ع) تسلیت و تعزیت عرض می‌کنم.

در ادامه مطلب؛ کرامتی از این امام همام را تقدیم دوستان می‌‌کنم.


ابوجعفر طبرى به نقل از داود رِقّى حکایت می‌‌کند:

روزى وارد شهر مدینه شدم و منزل امام جعفر صادق(علیه السّلام) رفتم به حضرتش سلام کرده و با حالت گریه نشستم. حضرت فرمود: چرا گریان هستى؟

عرض کردم: اى پسر رسول خدا! عدّه‌‌‌اى به ما زخم زبان مى‌‌زنند و مى‌‌گویند: شما شیعه‌‌ها هیچ برترى بر ما ندارید و با دیگران یکسان مى‌‌باشید.

حضرت فرمود: آنها از رحمت خدا محروم هستند و دروغگو مى‌‌باشند.

سپس امام(علیه السلام) از جاى خود برخاست و پاى مبارک خود را بر زمین سائید و اظهار نمود: به قدرت و اذن خداوند تبارک و تعالى ایجاد شو.

پس ‍ ناگهان یک کشتى قرمز رنگ نمایان گردید؛ و در وسط آن درّى سفید رنگ و بر بالاى کشتى پرچمى‌‌سبز وجود داشت که روى آن نوشته بود:

«لا إله إلّا الله، محمّد رسول الله، علىّ ولىّ الله، یقتل القائم الأعداء، و یبعث المؤمنون، ینصره الله» یعنى؛ نیست خدائى جز خداى یکتا، محمّد رسول خدا، علىّ ولى خداست، قائم آل محمّد(علیهم السلام) دشمنان را هلاک و نابود مى‌‌گرداند و خداوند او را یارى مى‌‌نماید.

در همین بین متوجه شدم که چهار صندلى درون کشتى وجود دارد، که از انواع جواهرات ساخته شده بود.

امام صادق(علیه السلام) روى یکى از صندلى‌‌ها نشست و دو فرزندش حضرت موسى کاظم و اسماعیل را کنار خود نشانید؛ و به من فرمود: تو هم بنشین. وقتی همگى روى صندلى ها نشستیم؛ به کشتى خطاب کرد و فرمود: به امر خداوند متعال حرکت کن.

پس کشتى در میان آب دریائى که از شیر سفیدتر و از عسل شیرین تر بود، حرکت کرد تا رسیدیم به سلسله کوه‌‌هائى که از دُرّ و یاقوت بود. سپس به جزیره‌‌اى برخوردیم که وسط آن چندین قبّه و گنبد سفید وجود داشت و ملائکه الهى در آن جا تجمّع کرده بودند.

هنگامى که نزدیک آنها رسیدیم با صداى بلند گفتند: یابن رسول الّله! خوش آمدى.

بعد از آن، حضرت فرمود: این گنبدها و قبّه ها مربوط به آل محمّد، از ذریه حضرت رسول(صلوات الّله علیهم) است، که هر زمان یکى از آنها رحلت نماید، وارد یکى از این ساختمانها خواهد شد تا مدّت زمانى را که خداوند متعال تعیین و در قرآن بیان نموده است: «ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَیهِمْ وَ أَمْدَدْناکُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنینَ وَ جَعَلْناکُمْ أَکْثَرَ نَفیراً»(اسراء:6) یعنى؛ سپس شما را بر آنها چیره مى‌‌‏کنیم؛ و شما را به وسیله داراییها و فرزندانى کمک خواهیم کرد؛ و نفرات شما را بیشتر(از دشمن) قرار مى‌‌‏دهیم‏.

و بعد از آن، دست مبارک خود را درون آب دریا کرد و مقدارى درّ و یاقوت بیرون آورد و به من فرمود: اى داود! چنانچه طالب دنیا هستى این جواهرات را بگیر.

عرضه داشتم: یابن رسول الله! من به دنیا رغبت و علاقه‌‌اى ندارم، پس ‍ آنها را به دریا ریخت و سپس مقدارى از شن هاى کف دریا را بیرون آورد که از مُشک و عَنبر خوشبوتر بود؛ و چون همگى، آن را استشمام کردیم به دریا ریخت.

بعد از آن فرمود: برخیزید تا به امیرالمؤمنین علىّ بن ابى طالب، ابومحمّد حسن بن على، ابوعبدالله حسین بن علىّ، ابومحمّد علىّ بن الحسین و ابوجعفر محمّد ابن علىّ، سلام کنیم.

پس به امر حضرت برخاستیم و حرکت کردیم تا به گنبدى در میان گنبدها رسیدیم و حضرت پرده‌‌اى را که آویزان بود بلند نمود پس امیرالمؤمنین امام علىّ(علیه السلام) را مشاهده کردیم که در آنجا نشسته بود، بر حضرتش سلام کردیم.

سپس وارد قبّه‌‌اى دیگر شدیم و امام حسن مجتبى(علیه السلام) را دیدیم و سلام کردیم. تا پنج گنبد و قبّه رفتیم و در هر یک امامى‌‌حضور داشت تا آخر، که امام محمّد باقر(علیه السلام) بود و بر یکایک ایشان سلام کردیم.

بعد از آن، حضرت صادق آل محمّد(صلوات اللّه علیهم) فرمود: به سمت راست جزیره نگاه کنید. همین که نظر کردیم چند قبّه دیگر را دیدیم که بدون پرده بود.

عرضه داشتم: یابن رسول الله! چطور این قبّه‌‌ها بدون پرده است؟!

در پاسخ اظهار نمود: اینها براى من و دیگر امامان بعد از من خواهد بود؛ و سپس فرمود: به میان جزیره توجّه نمائید؛ چون دقّت کردیم گنبدى رفیع و بلندتر از دیگر قبّه‌‌ها را دیدیم که وسط آن تختى قرار داشت.

بعد از آن امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمود: این قبّه مخصوص قائم آل محمّد(علیهم السلام) است.

سپس فرمود: آماده باشید تا بازگردیم، و کشتى را مخاطب قرار داد و فرمود: به قدرت و امر خداوند متعال حرکت کن. پس ناگهان بعد از لحظاتى در همان محلّ قرار گرفتیم.

(منبع: دلائل الإمامة: ص 294، ح 249)