غفرانگه رب

ولادت رسول خدا(ص) و امام صادق(ع) تبریک و تهنیت باد
نویسنده : معین حج - ساعت ٤:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٠/۱۸
 

میلاد با سعادت دو نور از انوار مقدس عصمت و طهارت؛

رسول‌خدا حضرت محمد بن عبدالله(ص) و امام جعفر صادق(ع) مبارک باد

 

در هفدهم ربیع جلّ الخالق * کز مشفق دین دمد دو صبح صادق

هم جشن ولادت رسول مدنی(ص) * هم عید ولادت امام صادق(ع)

به همین مناسبت بخوانید:

  • عبادت همراه با ولایت
  • مناظره ابوحنیفه و امام صادق(علیه السلام)

عبادت همراه با ولایت

سلمان فارسى نقل مى‌‌کند: روزى در حضور رسول خدا(صلّى الله علیه و آله) نشسته بودیم که ناگاه شخصى بیابان نشین از طایفه بنى عامر وارد شد؛ و پس از سلام اظهار داشت: یا رسول الله! مأمورى از سوى حضرتعالى آمد و ما را به اسلام و نماز، روزه و جهاد در راه خدا دعوت کرد و چون دیدیم کارهاى خوب وپسندیده‌‌اى است پذیرفتیم.

سپس آن مأمور، ما را از زنا، دزدى، غیبت، تهمت و دیگر کارهاى زشت نهى کرد و ما نیز اجتناب کردیم.

پس از آن گفت: واجب است که دوستدار دامادت و پسر عمویت علىّ بن ابى طالب باشیم.

علّت آن چیست؟ آیا آن هم عبادت است؟!

رسول خدا(صلّى الله علیه و آله) فرمود: به پنج علّت واجب است دوستدار و تابع او باشید:

اوّل آن که بعد از جنگ بدر نشسته بودم که جبرئیل امین نازل شد و اظهار داشت: خداوند، سلام مى‌‌رساند و مى‌‌فرماید: کسى را دوست ندارم، مگر آن که دوستدار على باشد و کسى را دشمن ندارم مگر آن که دشمن او باشد.

دوّم آن که در جنگ اُحد بعد از دفن عمویم حمزه نشسته بودم که جبرئیل آمد و گفت: خداوند مى‌‌فرماید: نماز را جز بر بیماران ؛ وروزه را جز بر بیماران مریض و مسافران ؛ و حجّ را جز بر فقراء ومستمندان، و زکات را جز بر تهى دستان واجب کردم.

و لیکن دوستى علىّ بن ابى طالب را بر تمامى افراد مکلّف، در هر حالى که باشند، واجب نموده‌‌ام.

سوّم آن که خداوند متعال براى هر چیزى سیّد و سرورى قرار داد، مانند آن که قرآن را سرور تمامى کتاب‌‌هاى آسمانى ؛ و جبرئیل را سرور ملائک؛ و مرا سرور تمامى پیامبران؛ و علىّ را سرور همه أوصیاء قرار داد، پس دوستى من و دوستى علىّ، سرور تمامى عبادات و طاعات خواهد بود.

چهارم آن که خداوند محبّت علىّ را در قلب مؤمنین مستقرّ نموده است.

پنجم آن که جبرئیل خبر داد که روز قیامت، جایگاه من و على کنار عرش الهى خواهد بود.

(بحار الانوار 27: 128)

 

مناظره ابوحنیفه و امام صادق(علیه‌‌السلام)

روزى ابو حنیفه - یکى از پیشوایان و رهبران اهل سنّت - به همراه عدّه‌‌اى از دوستانش به مجلس امام جعفر صادق(ع) وارد شد و اظهار داشت:

یابن رسول الله! فرزندت، موسى کاظم(علیه السلام) را دیدم که مشغول نماز بود و مردم از جلوى او رفت و آمد مى‌‌کردند؛ و او آن ها را نهى نمى‌‌کرد، با این که رفت و آمدها مانع معنویّت مى‌‌باشد؟!

امام صادق(ع) فرزند خود موسى کاظم(ع) را احضار نمود و فرمود: ابوحنیفه چنین مى‌‌گوید که در حال نماز بودى و مردم از جلوى تو رفت و آمد مى‌‌کرده‌‌اند و مانع آنها نمى‌‌شدى؟

پاسخ داد: بلى، صحیح است، چون آن کسى که در مقابلش ایستاده بودم و نماز مى‌‌خواندم، او را از هر کسى نزدیک‌‌تر به خود مى‌‌دانستم، بنابر این افراد را مانع و مزاحم عبادت و ستایش خود در مقابل پروردگار متعال نمى‌‌دانستم.

سپس امام جعفر صادق(ع) فرزند خود را در آغوش گرفت و فرمود: پدر و مادرم فداى تو باد، که نگه دارنده علوم و اسرار الهى و امامت هستى.

بعد از آن خطاب به ابوحنیفه کرد و فرمود: حکم قتل، شدیدتر و مهمّتر است، یا حکم زنا؟

ابو حنیفه گفت: قتل شدیدتر است.

امام(ع) فرمود: اگر چنین است، پس چرا خداوند شهادت بر اثبات قتل را دو نفر لازم دانسته؛ ولى شهادت بر اثبات زنا را چهار نفر قرار داده است؟!

سپس حضرت به دنباله این پرسش فرمود: بنابر این باید توجّه داشت که نمى‌‌توان احکام دین را با قیاس استنباط کرد.

و سپس افزود: اى ابوحنیفه! ترک نماز مهمّتر است، یا ترک روزه؟

ابو حنیفه گفت: ترک نماز مهمّتر است.

حضرت فرمود: اگر چنین است، پس چرا زنان نمازهاى دوران حیض و نفاس را نباید قضا کنند؛ ولى روزه ها را باید قضا نمایند، پس احکام دین قابل قیاس نیست.

بعد از آن، فرمود: آیا نسبت به حقوق و معاملات، زن ضعیف‌‌تر است، یا مرد؟

ابوحنیفه در پاسخ گفت: زنان ضعیف و ناتوان هستند.

حضرت فرمود: اگر چنین است، پس چرا خداوند متعال سهم مردان را دو برابر سهم زنان قرار داده است، با این که قیاس برخلاف آن مى‌‌باشد؟!

سپس حضرت افزود: اگر به احکام دین آشنا هستى، آیا غائط و مدفوع انسان کثیف‌‌تر است، یا منى؟

ابو حنیفه گفت: غائط کثیف‌‌تر از منى مى‌‌باشد.

حضرت فرمود: اگر چنین است، پس چرا غائط با قدرى آب یا سنگ و کلوخ پاک مى‌‌گردد؛ ولى منى بدون آب و غسل، تطهیر نمى‌‌شود، آیا این حکم با قیاس سازش دارد؟!

پس از آن ابوحنیفه تقاضا کرد: یاابن رسول الله! فدایت گردم، حدیثى براى ما بیان فرما، که مورد استفاده قرار دهیم؟

امام صادق(ع) فرمود: پدرم از پدرانش، و ایشان از حضرت امیرالمؤمنین علىّ(ع) روایت کرده‌‌اند، که رسول خدا(ص) فرمود: خداوند متعال میثاق و طینت اهل بیت رسول الله(صلوات اللّه علیهم) را از أعلى علّیین آفریده است.

و طینت و سرشت شیعیان و دوستان ما را از خمیر مایه و طینت ما خلق نمود و چنانچه تمام خلایق جمع شوند، که تغییرى در آن به وجود آورند هرگز نخواهند توانست.

بعد از آن که امام صادق(ع) چنین سخنى را بیان فرمود ابو حنیفه گریان شد؛ و با دوستانش که همراه وى بودند برخاستند و از مجلس خارج گشتند.

(اختصاص شیخ مفید: ص 189)