غفرانگه رب

فرا رسیدن سال نو بر شما مبارک
نویسنده : معین حج - ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٢/٢٩
 

یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ

یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَى أَحْسَنِ الْحَالِ

فرارسیدن سال جدید را به تمامی عزیزان تبریک و تهنیت عرض نموده

و سالی سرشار از برکت، سلامتی و معنویت را

از درگاه خداوند منّان برای شما عزیزان مسئلت می‌نمایم.

 تبریک عید نوروز

امسال که سال مادر خوبیهاست *** رزق همه خلق بدست زهراست

از سفره فاطمیه اش معلوم است *** سالی که نکوست از بهارش پیداست

دوستان عزیز؛ در ادامه مطلب، این مطالب جالب و خواندنی را می‌توانید مطالعه کنید:

  • چرا عید نوروز را «عید» می‌گویند؟
  • فضیلت عید نوروز
  • و اما کلام آخر...

چرا عید نوروز را «عید» می‌گویند؟

برخی در وجه نامگذاری نوروز به عید گفته‌اند:

یکى از پیغمبران بنام «حزقیل» به وادیی رسید که اهل آن همگى مرده بودند. آن پیغمبر عرض کرد خداوندا اینها را چگونه زنده خواهى نمود؟ امر شد که مقدارى آب بر روى خاکهاى آنها بریز و بخواه تا زنده شوند. «حزقیل» مقدارى آب ریخت و از خداوند تقاضاى اعاده آنها را به حیات و زندگانى نمود. فوراً همگى زنده شدند و بین سى سال تا هفتاد سال مجدّدا زندگى نمودند(یعنى از سى سال کمتر و از هفتاد سال بیشتر بود). این قضیّه در روز اوّل فروردین یعنى روز اوّل بهار واقع شده، به این سبب روز اوّل فروردین را عید میگویند. کلمه «عید» از عَود و إعاده(یعنی برگشتن) گرفته شده است.[١]

 

فضیلت عید نوروز:

مرحوم مجلسی یکی دیگر از علمای شیعه در کتاب شریف «بحارالانوار» می‌فرماید:

در روایتی از معلّى بن خنیس آمده است که در نوروز نزد امام صادق(علیه‌السّلام) رفتم.

امام(ع) فرمود: امروز را می‌شناسى؟

گفتم: قربانت گردم؛ امروز روزیست که عجمها(فارسها) آن را بزرگ می‌دارند و به یکدیگر هدیه می‌دهند.

فرمود: سوگند به کعبه‏اى که در مکّه است؛ این شیوه براى امریست دیرین، که برایت تفسیر می‌کنم تا بفهمى.

گفتم: اى آقای من؛ اینکه این مطلب را از شما بدانم، برایم محبوبتر از این است که مرده‏هایم زنده شوند و دشمنانم بمیرند.

امام(ع) فرمود: در نوروز بود که خدا از بنده‏هایش پیمان گرفت که او را بپرستند و شریک با او نیاورند، و به رسولان و حُجَجَش بگروند، و به ائمّه(علیهم‌السلام) ایمان آورند.

نخستین روز است که خورشید تابیده، باد وزیده و گل در زمین شکفته است.

روزى است که کشتى نوح(ع) بر کوه جودى پهلو گرفت.

روزى است که خدا در آن هزارها نفر را که از ترس مرگ گریخته و مرده بودند، زنده کرد.

روزى است که جبرئیل(ع) به پیغمبر(ص) فرود آمد.

روزى است که پیغمبر(ص)، حضرت على(ع) را به دوش گرفت تا بتهاى قریش را از فراز کعبه افکند و خُرد کرد.

و همچنین حضرت ابراهیم(ع).

روزى است که پیغمبر(ص) به اصحابش‏ امر فرمود تا با أمیرالمؤمنین(ع) بیعت کردند.

روزى است که پیغمبر(ص)، حضرت على(ع) را به وادى پریان فرستاد تا از آنها بیعت گیرد.

روزى است که دوباره مردم با على(ع) بیعت کردند.

روزى است که حضرت علی(ع) بر خوارج نهروان پیروز شد و ذو الثدیة را کشت.

روزى است که قائم(عج) ظهور کند و روزى که بر دجّال پیروز شود و او را در زباله‏دان کوفه بدار زند.

نوروزى نیاید جز اینکه ما انتظار و توقّع فرج داریم، زیرا از روزهاى ما و روزهاى شیعیان ماست. عجمها(فارسها) آن را حفظ کردند و شما آن را گم کردید.[2]

 

و اما کلام آخر:

ای خدا ...

امسال هم به سر رسید ...

اما ارباب و مولای ما نیامد...!

مولوی شعر زیبایی دارد که خیلی با این ایام و حال ما مناسبت دارد:

انـدر دل من مَها دل افروز تـویی *** یـاران همه هستند، لیک دلسوز تویی

شادند جهانیان به نوروز و به عید *** عـید مـن و نـوروز مـن امروز تویی

 

----------------------

1) کتاب ألفَین(ترجمه وجدانى): 999.

٢) بحار الانوار 56: 92.